Неліктен әкелік декрет ерекше жағдай болудан қалып барады

Соңғы жылдары әкенің де бала күтімі бойынша демалыс ала алатыны туралы әңгімелер жиілей түсті. Бұл әлі де сирек кездесетін құбылыс болғанымен, көзқарас біртіндеп өзгеріп келеді. Бұрын әкенің баланың алғашқы айларындағы күтімге қатысуы ерекше нәрсе ретінде қабылданса, бүгінде көптеген ер адамдар баланың өмірінің алғашқы кезеңінде жанында болғысы келетінін түсіне бастады. Олар бәрін тек жұмыстан кейінгі кештерде ғана бақылап отырмай, осы сәттердің куәсі болуды қалайды. Жас буын бұл мәселеге әлдеқайда жеңіл қарайды. Олар әртүрлі отбасылық үлгілер арасында өсті және кім қандай рөл атқаруы керек деген сұрақтарды еркінірек қабылдайды.

Заң тұрғысынан алғанда, әкенің де декреттік демалыс алуға құқығы анамен бірдей. Алайда іс жүзінде шешім көбіне қоғамдық қысым мен қаржылық есепке тіреледі. Көп отбасында таңдау табысқа қарай жасалады. Егер әйел көбірек табыс тапса, дәл сол жұмысын жалғастырады. Бірақ басқа үрдіс те пайда болуда. Ер адамдар декретке тек практикалық себептермен ғана емес, баламен бірге болудың өздері үшін шын мәнінде маңызды екенін сезінгендіктен шығып жүр. Алғашқы қадамдарды көру, алғашқы сөздерді есту олар үшін құнды. Бұл әлі жаппай құбылыс емес, бірақ барған сайын көзге түсіп келеді.

Негізгі кедергі әлі де айналадағы күтілімдермен байланысты. Аға буын өкілдері ер адам ең алдымен отбасын асырауы керек, ал бала күтімі ананың міндеті деген ойды жиі ұстанады. Әке басқа жолды таңдағанда, бұл түсінбеушілік немесе сын тудыруы мүмкін. Ал бір бірін қолдайтын, жауапкершілікті бөлісетін отбасыларда әкелік декрет табиғи әрі қисынды шешім ретінде қабылданады және барлығына пайдалы болады.

Психологтардың айтуынша, әкенің баланың ерте күтіміне қатысуы нақты пайда әкеледі. Анаға босанғаннан кейін қалпына келу жеңілдейді, бала көбірек назар мен тұрақтылық алады, ал әке мен сәби арасында терең эмоциялық байланыс қалыптасады. Мұндай қамқорлықты бөлісу отбасындағы кернеуді азайтып, күнделікті өмірді теңгерімді етеді. Жауапкершілік стереотипке емес, мүмкіндік пен қалауға қарай бөлінеді.

Қалаларда бұрын сирек көрінетін көріністер жиілеп келеді. Әке арбамен серуендеп жүр, баланы слингке салып алып жүреді, күтімге байланысты тұрмыстық мәселелерді өзі шешеді. Осындай күнделікті көріністер қоғамның жаңа норманы біртіндеп қабылдап жатқанын көрсететін маңызды белгіге айналуда. Мұндай мысалдар көбейген сайын, балаға қамқорлық көрсету біреудің әдепкі міндеті емес, ата ананың ортақ үдерісі мен ортақ қуанышы екені туралы ой да табиғи қабылдана бастайды.