Ежелгі ғұрыптар қазіргі әлемде де сақталып келеді

Қазіргі қалалар мен цифрлық өмірдің қатарында ежелгі дәстүрлермен өмір сүріп жатқан қауымдастықтар бар екенін ұмыту оңай. Африканың алыс аймақтарында кейбір тайпалар сырт көзге таңқаларлық немесе түсініксіз көрінетін рәсімдерді сақтап келеді. Алайда олар үшін бұл тәжірибелер жеке болмыстың, әлеуметтік мәртебенің және қоғамдағы тәртіптің маңызды бөлігі болып қала береді.

Эфиопиядағы Омо аңғарында бодий халқы жаңа ай жылын дене салмағына байланысты рәсіммен қарсы алады. Мерекеге бірнеше ай қалғанда бойдақ ер адамдар оқшауланып, әдейі салмақ қосады. Олар көп мөлшерде сүт пен сиыр қанын тұтынады. Семіздік күштің, байлықтың және абыройдың белгісі ретінде қабылданады. Ер адамдар ауылға оралғанда, әр ру өз үміткерін ұсынады, ал ең ауыр салмаққа ие болған адам құрметке ие болып, беделі артады және үйлену мүмкіндігі жоғарылайды.

Тағы бір ерекше дәстүр мурси тайпасына тән. Бұл тайпада әйелдер төменгі еріндеріне үлкен керамикалық табақшалар тағады. Қыздар ерінін кішкентай жастан бастап соза бастайды және уақыт өте келе салынатын табақшалардың көлемін ұлғайтады. Соңғы табақша айтарлықтай үлкен диаметрге жетуі мүмкін және ол ересектік деңгейін, әлеуметтік орнын немесе тұрмысқа шығуға дайын екенін білдіреді. Бұл дәстүрдің шығу тегі туралы түрлі пікірлер бар болса да, ол қауым ішінде күшті мәдени белгі ретінде сақталып келеді.

Водаабе халқында сұлулық рәсімдері әйелдерге емес, ер адамдарға бағытталған. Жаңбырлы маусымнан кейін олар мереке өткізіп, жас жігіттерді сәнді киімдермен, бет бояуларымен, қауырсындармен және әшекейлермен безендіреді. Олар әйелдердің алдында би билеп, кең күлкісін және көзінің айқындылығын көрсетуге тырысады. Әйелдер қазылар рөлін атқарып, ең тартымды орындаушыларды таңдайды. Водаабе халқы үшін бұл рәсім ұрпақтан ұрпаққа беріліп келе жатқан құнарлылықты, әсемдікті және сенімділікті дәріптейді.