Бала мектепке барар алдында «ауырып қалғанда»

Кейде балалар дәл мектепке шығар алдында өзін жайсыз сезінетініне шағымдана бастайды. Ата аналар абдырап қалады, себебі сырттай қарағанда бала расымен ауырып тұрғандай көрінеді, бірақ үйде қалуға рұқсат берілсе белгілер тез жоғалып кетеді. Мамандар мұндай жағдайлардың жиі психологиялық себептермен байланысты болатынын айтады және бұл құбылыс кең таралған.

Себептері әртүрлі болуы мүмкін. Сыныптастармен немесе мұғалімдермен қарым қатынастағы қиындықтар, оқуына деген сенімсіздік, бақылау жұмыстарынан қорқу, шамадан тыс шаршау. Кейде кернеудің көзі отбасының өзінде жатады. Бала кіші бауырларына қызғаныш сезінуі, назардың жетіспеушілігін, эмоциялық алыстықты бастан кешіруі немесе өзін елеусіз қалғандай сезінуі мүмкін. Осындай жағдайда дене ішкі мазасыздықтың тым көп екенін білдіру құралына айналады.

Психологтардың түсіндіруінше, күйзеліске төзімділігі төмен балалар қиын жағдайларға кейде инфантильді түрде жауап береді. Мазасыздықпен немесе қанағаттанбаумен бетпе бет келгенде олар денсаулыққа шағымдану арқылы бұрынғы үйреншікті реакцияға қайта оралады. Сондықтан мұндай белгілерді жоққа шығармай, мінез құлықтағы өзгерістерді байқап, оның артында не тұрғанын түсінуге тырысу маңызды. Әр жағдай жеке қарауды қажет етеді.

Ата аналарға мектептен қашқақтаудың себептерін сабырмен анықтау маңызды. Егер бала қатты шаршаған болса, демалып қалпына келу үшін бір күн үзіліс туралы келісуге болады. Егер мәселе сыныптастармен байланысты болса, кінәлі іздемей, оны мұғалімдермен бірге талқылаған жөн. Егер балаға оқу қиын болса, оған қысым мен кінәлаудың орнына қолдау, қосымша түсіндіру және сабыр қажет. Отбасындағы сенімге негізделген атмосфера шешуші рөл атқарады. Бала өзін бағалар мен жетістіктерге қарамастан тыңдайтынын және қабылдайтынын сезінуі керек.

Сонымен қатар таңертеңгі шағымдар әрдайым манипуляция емес екенін есте ұстаған жөн. Кіші жастағы балаларда ішкі кернеу дене арқылы көрінетін психосоматикалық реакциялар жиі кездеседі. Ал ересек балалар кейде күрделі жағдайдан қашу үшін ауруды саналы түрде көрсетуі мүмкін. Қалай болғанда да, денсаулықтағы нақты мәселелерді жоққа шығару үшін дәрігерге қаралу қажет.

Отбасының қолдауы басты фактор болып қала береді. Ата аналар мұғалімдер және мамандардың бірлескен жұмысы баланың мазасыздықты жеңуіне жүктемеге бейімделуіне және өзін қауіпсіз сезінуіне көмектеседі.